که آبش از دهان چکد چو شعر آبدار من

سپهرش اندر آستان محیطش اندر آستین

به صد قرون ز صد قران فلک نیاردش قرین

مهین سپهر هر زمان چنان ببوسدش زمین

سلیل خسرو عجم فرشته فر علیقلی

چراغ دودمان جم به بخردی و عاقلی

همال ابر درکرم مثال ببر در ریلی