حمال نی خیول نی بغال نی حمار نی

چنانکه در سخنوری سخنوران شکار من

اگر چه بهره ای مرا ز مال روزگار نی

چو والیان مملکت شکوه و اقتدار نی

جلال نی جیوش نی پیاده نی سوار نی

فروش نی ظروف نی ضیاع نی عقار نی

بس است مهر و چهر او ضیاع من عقار من