چراگاه مازندران خواستی

بهشتم بغرید دیو سپید

که ای شاه بی بر به کردار بید

همی برتری را بیاراستی

همی نیروی خویش چون پیل مست

بدیدی و کس را ندادی تو دست

چو با تاج و با تخت نشکیفتی