ای زلف هر دلی که بود در ضمان تو

هردم طپانچه بر رخ شمس الضحی زنی

شاهی که هست کشور او عالمی دگر

در ملک جم بود به حقیقت جمی دگر

از فتنه زمانه بود در امان تو

دل جای در تو دارد و تو در دل ای عجب

تو آشیان او شده او آشیان تو