چون گرد خنگ شاه سبک تاز بینمت

بوی تو ره نماید ما را به سوی تو

مشکی شگفت نیست که غماز بینمت

اندر قفای لشکر دلهای خستگان

مانند سایه علم شه به کوه و دشت

گه بر نشیب و گاه بر فراز بینمت

در پای یار من به ارادت سرافکنی