آن آتش دمان را الوند هیزمست

هم سیر او ز گرمی استاد صرصرست

هم پشت او ز نرمی خلاق قاقمست

هرگه به حمله آتشی از نعل او جهد

کوه رزین و باد بزین روز کارزار

گویی گه درنگ و شتابش اب و ام است

با بخت حمله اش را گویی توافقست