ایمان و دین روان و خرد صبر و اختیار

طعم شکر از آن لب شیرین همی چشی

زان لعل شکرین مگس خال برنخاست

با آنکه همچو مروحه دایم به جنبشی

در یک نفس بهک حرکت خصم هر ششی

دیوانه ای و عذر تو این بس که روز و شب

اندر جوار آن رخ خوب پریوشی