گو خود دوباره قافیه شود ال در جحیم

او را ز حق مقام به تخت کیان سزید

هل من مزید گوید هر دم جحیم از آنک

خواهد ز جسم دشم ن او هر زمان مزید

با خصم او به پایه شود توامان یزید

ای خاک راه گشته عبیر از عبور تو

در اهتزاز و وجد سریر از سرور تو