در آسمان مه و خورد چون کعبتین نرد

اکسیر گر ز مو کند اکسیر از آن شود

از موی پرچم تو چو زر روی خصم زرد

تا بنگرند حرب تو گردند جمله چشم

ای گشته آب تیغ تو در نای خصم خون

چون آب نیل در گلوی قبطیان دون

ای شاه بر رخت در دولت فراز باد