از تیغ تو عدوی ترا احتراز باد

پایان روزگار تو محمود باد و خصم

روزش ز هیبت تو چو موی ایاز باد

چون صرع دارکش ز هلالست احتراز

از هر جهت که دشمن جاه تو رو کند

بر روی او هزار در فتنه باز باد

از جلوه وجود تو ظلمت سرای خاک