مه غره جس بمراق تکاوررش

شام ابد جنیبه موی مجعدش

صبح ازل طلیعه روی منورش

شب چهره سیاه بلال موذنش

موجی بود فلک ز محیط عنایتش

فوجی بود ملک ز سپاه مظفرش

قلبی بود مجسم فرخنده قالبش