سوگند می خورم که به دنیا بهشت نیست

کاندر جهان پیری و دایم جوانیا

معجون جان و جوهر دل کس ندیده بود

اینک تو جوهر دل و معجون جانیا

ور هست در زمانه بهشتی تو آنیا

سیم از پی ذخیره تن می نهند خلق

تو سیمتن ذخیره روح روانیا