در عضو عضو هستی ساری کند همی

چرخش ز پی علم کشد از خط استوا

مهرش ز پیش غاشیه داری کند همی

یزدان هوای طاعت او را به سان روح

خورشید رایش از افق دل کند طلوع

صد روز روشن از شب تاری کند همی

در هرنفس که برکشد از صدق همچو صبح