آدم به خلد بیند اگر فر و جاه او

صد روز روشن از شب تاری کند همی

در هرنفس که برکشد از صدق همچو صبح

باری هزار بارش یاری کند همی

فخر از علو شان ذراری کند همی

هرشب به شرط آنکه کند یاد ازین غلام

بالین ز زلف ترک تتاری کند همی