گردون در افق نگشاید بر آفتاب

یک تن چگونه مدح دو عالم نمایدا

ای آسمان به طوع و ارادت زمین تو

گنجینه یسار جهان در یمین تو

تا هر سحر چو سایه نبوسد زمین تو

الحق بجاست گر همه اجزای روزگار

یکسر زبان شود ز پی آفرین تو