اهل هنر به کنه کمالت کجا رسند

گر دشمنی بود به مثل درکمین تو

از دست تست معجز روح الله آشکار

دامان مریمست مگر آستین تو

خرمن تراست وین دگران خوشه چین تو

قاآنی از بر تو به جایی نمی رود

تو انگبینی او مگس انگبین تو