خرمن تراست وین دگران خوشه چین تو

از دست تست معجز روح الله آشکار

دامان مریمست مگر آستین تو

اهل هنر به کنه کمالت کجا رسند

قاآنی از بر تو به جایی نمی رود

تو انگبینی او مگس انگبین تو

تا آن زمان بمان که ز پی شاهدی به خلد