تا آن زمان بمان که ز پی شاهدی به خلد

خرمن تراست وین دگران خوشه چین تو

قاآنی از بر تو به جایی نمی رود

تو انگبینی او مگس انگبین تو

تنگت به برکشدکه منم حورعین تو

محمود باد عاقبت روزگار تو

صد چون ایاز و بهتر ازو میگسار تو