تا چند کشی سر که سرت را بزند یار

کاشفته و دیوانه و شوریده وشی تو

دربر کشی آ ن روی چو خورشید نگارین

الحق که عجب سایه خورشید کشی تو

زان سرکشی اندر خور این سرزنشی تو

زلفا همه دم تشنه به خون دل مایی

مانا که چنین سوخته دل از عطشی تو