گفتم که زمین تن بود و حکم ملک روح

مقهور ویست آنچه مکینست و مکانست

دی گفت حکیمی که زمین از چه نجنبد

با آنکه درو حکم شهنشاه روانست

تن ساکن و چیزی که روانست روانست

شاها ملکا فر تو جمشید زمینست

وان چهر درخشان تو خورشید زمانست