بروی مسلم وکافرگشودند

دری زانده به روی خلق بستند

ز شادی صد در دیگرگشودند

از آن یک فتح باب ابواب رحمت

بروز نشوه می لشکر عیش

دو صدکشور به یک ساغرگشودند

پی تقلیل خون مینای می را