جشن نوروزی چرا در مهرگان آراستند

بوالعجب هنگامه ای خلق جهان آراستند

طرفه جشنی جانفزا پیر و جوان آراستند

گر نشد بیت الشرف بیت الهبوط آفتاب

تا ز تنشان روح نگریزد ز شادی در عروق

رشته ها هر یک ز بهر حبس جان آراستند

جان به تنشان تازه شد از تنگ ظرفی لاجرم