جشن نوروزی دو مه پیش از کمان آراستند

جان به تنشان تازه شد از تنگ ظرفی لاجرم

جای اول روح را در استخوان آراستند

تا حمل را باز نشناسد ز جدی آهوی چرخ

گر نه افریدون فری بر بیوراسبی ، چیره شد

مهرگان جشن از چه رو در هر کران آراستند

یا فکند آرش کمانی تیری از آمل به مرو