در توهم کز چه ساکن عرش اعظم بر زمین

گر شتابد از پی اخبار ماضی توسنت

داستان نوح و آدم را نگارد بر سرین

تا بنای آستانت بر زمین شد آسمان

گر مدد از شاهباز همتت یابد ذناب

افکند درکاسه گردون طناطن از طنین

گر به دوزخ جاکند لطف گنهکاران زنند