قومی از افغان دون یاری ده خصم زبون

بود در گوشش هنوز افغان افغان ای ملک

زان سپس با چار گرد از خاوران راندی به قهر

زی دز با خزر و مرز زاوه یکران ای ملک

بسته با هم از پی کین تو پیمان ای ملک

قصه کوته کشتی از آن ناکسان چندانکه گشت

تا دو صد فرسنگ سنگ مرج مرجان ای ملک