رنج سرطانی ز سرطانش به باد افراه باد

تا قیامت بر لبش از فرط بخشش حرف لا

نگذرد ور بگذرد با لفظ الاالله باد

گر نیندازد به گردن ماه طوق بندگیش

خدمتش را گر عطارد بندد از جوزا کمر

خوشه چین خرمنش مهر ار نباشد ماه باد

ور به میزان سعادت زهره سنجد طالعش