آن چهره بدین خوبی آشوب جهانستی

زآن چهر بهار آیین زین روی گرایانی

بسیار به شب کژدم از لانه برون آید

تو کژدمی و پیوست در روز نمایانی

گویند بهشتی هست گر هست همانستی

زی کوی مغان ما راگاهی دو سه می باید

وز چنگ مغان ما را جامی دوسه می باید