گویند بهشتی هست گر هست همانستی

بسیار به شب کژدم از لانه برون آید

تو کژدمی و پیوست در روز نمایانی

آن چهره بدین خوبی آشوب جهانستی

زی کوی مغان ما راگاهی دو سه می باید

وز چنگ مغان ما را جامی دوسه می باید

دیوانه و ژولیده آشفته و شوریده