خندید نرم نرمک و گفتا به زیر لب

روزست پس نباید اصلا شراب خورد

گفتا گلی بباید و ابری به روز می

گفنم سرشک بنده سحاب و رخ تو ورد

کاین رند پارسی را نتوان مجاب کرد

القصه همچو لعل خودا- ن طفل خردسال

آورد لاله رنگ میی پیر و سالخورد