آورد لاله رنگ میی پیر و سالخورد

خندید نرم نرمک و گفتا به زیر لب

کاین رند پارسی را نتوان مجاب کرد

القصه همچو لعل خودا- ن طفل خردسال

بنشست و داد و خوردم و بهرکنار و بوس

با آن صنم فتادم درکشتی و نبرد

من می ربودم از لب او بوسهای گرم