من می ربودم از لب او بوسهای گرم

آورد لاله رنگ میی پیر و سالخورد

بنشست و داد و خوردم و بهرکنار و بوس

با آن صنم فتادم درکشتی و نبرد

او می کشید در رخ من آههای سرد

میر فت و همچو مینا مستانه می گریست

چون جام باده با دل یرخون ز روی درد