میر فت و همچو مینا مستانه می گریست

با آن صنم فتادم درکشتی و نبرد

من می ربودم از لب او بوسهای گرم

او می کشید در رخ من آههای سرد

چون جام باده با دل یرخون ز روی درد

کای عضو عضو پیکرت از فرق تا قدم

بگشوده چشم شهوت چون کعبتین نرد