در پای خم بیا بنشانیم گلرخی

از چه غم بهار و غم دی خوریم ما

دانیم رفته ناید وز سادگی هنوز

هرچیز می رود غمش از پی خوریم ما

کاو هی پیاله پر کند و هی خوریم ما

بوسیم پسته لب و بادام چشم او

تا نقل و می زچشم و لب وی خوریم ما