اکسیر عقل جوهر دانش جهان جود

ما را خیال خدمت شه مست می کند

نه این دو من شراب که در ری خوریم ما

شاه جهان محمد شه آسمان جود

ای زلف سنبلی تو که برگل شکفته ای

یا اژدری سیاه که برگنج خفته ای

بر شاخ گل بنفشه ندیدم که بشکفد