بر شاخ گل بنفشه ندیدم که بشکفد

اکسیر عقل جوهر دانش جهان جود

ای زلف سنبلی تو که برگل شکفته ای

یا اژدری سیاه که برگنج خفته ای

اینک بنفشه ای تو که بر گل شکفته ای

بر نار تفته دسته سنبل کسی نکشت

یک دسته سنبلی تو که برنار تفته ای