گامی دو سه بالا ترگ از حد کمالست

رخسار تو تشنه است به دل بردن ما نه

دلهاست بر او تشنه که او آب زلالست

حسن تو به سرحد کمالست نه حاشا

سرخط جداییست خط سبز تو زنهار

سرخط خداییست که این حد جمالست

گویی که خوری باده بلی این چه حدیثست