زلفین توگر تیره نماید عجبی نیست

نی نی که از آن حد قدمی چندگذشته است

بیناست خرد لیکن در عشق توکورست

زیباست بهشت اما با حس تو زشتست

کز تابش خورشید جمال تو برشته است

باید که ز خط حسن تو بیرون ننهد پای

من خوانده ام آن خط که به روی تو نوشته است