در عهد تو خورشید کس از سایه نداند

کز تابش خورشید جمال تو برشته است

باید که ز خط حسن تو بیرون ننهد پای

من خوانده ام آن خط که به روی تو نوشته است

کاو نیز شب و روز به دنبال تو گشته است

در بزم تو ره نیست ز بس خسته که بستست

در کوی تو جانیست ز بس کشته که پشته است