ای زلف تو پر حلقه تر از جوشن داود

چون می شمرم سودن آبست به هاون

هیهات که از وصل تو من طرف نبندم

از دیده به رخ گر همه شنگرف ببندم

ای روی تو تابنده تر از آتش نمرود

با جام و قدح زین سپسم عمر شود صرف

بگزیدم چون مشرب آن لعل می آلود