ای سیمبر از جای فزا خیز و فروریز

ای روی تو تابنده تر از آتش نمرود

با جام و قدح زین سپسم عمر شود صرف

بگزیدم چون مشرب آن لعل می آلود

در ساغر زرین یکی آن آتش بی دود

پیش آر می و جام به رغم غم دیرین

بی داروی می درد مرا نبود بهبود