نوبت مستان رسید می بخور و نی بزن

ساغر می می بنوش ناله نی می نیوش

چند نشینی خموش هی بخور و هی بزن

دور زمستان رسید عهد شبستان رسید

فصل دی است ای نگار باده گلگون بیار

یک تنه چون نوبهار بر سپه دی بزن

حضرت دارا بجو مدحت دارا بگو