خلق بر هر منظری با اطلس چین بسته اند

ملک ری را باز از آیینه آیین بسته اند

یا ملایک عرش را از نور آذین بسته اند

طاق تو پرتوی رنگارنگ چون قوس قزح

هرشب از سیمین رسن آویخته قندیل ها

بر مجره چرخ گویی ماه و پروین بسته اند

زلف مشکین از دو سوی افکنده رقاصان به دوش