بیدار شدست نرگس شهلا

وز گریه ابر سبزه تو بر تو

چون خط تو خوش دمیده در پیدا

از خواب گران چو چشم بیمارت

از بس که نشید مرغ گردون پوی

از بس که نسیم باغ عنبرسا

نک غلغله زا بود هوا یکسر