هان لخلخه سا بود زمین یکجا

از بس که نشید مرغ گردون پوی

از بس که نسیم باغ عنبرسا

نک غلغله زا بود هوا یکسر

ای ترک من ای بهار مشتاقان

بردار نقاب از رخ رخشا

تو عید منی و نوبهار من