کشتی کشتی گسارد باید می

ها قوت روان بگیر از صهبا

چون کشتی ابر درفشان آید

بر ساحل این کبودگون دریا

اینست حکیم وقت را فتوی

خاصه که به فصلی اینچنین خرم

ویژه که ز دست چون تو مه سیما