خطی به گرد لبش دیدم ارچه در همه عمر

نمود ماه زمین چهره درخشان را

بتم درآمد و چون یک چمن بنفشه تر

فشانده از دو طرف زلف عنبرافشان را

ندیده بودم در شوره زار ریحان را

عرق نشسته به رویش چنانکه گفتی ابر

فشانده بر رخ گل قطرهای باران را