غلام خود شمرم آفتاب تابان را

سپهرگردان در چنبر اطاعت تست

چنانکه گوی مطیعست خم چوگان را

بزرگوار امیرا رسیده وقت که من

ز همت تو چنان نام من بلند شود

که برفشانم بر نه سپهر دامان را

به موکب تو جنیبت کشان به فارس روم