شبان و روزان بستان کنم شبستان را

گهی ببینم صد ره به یک نظر این را

گهی ببوسم صد جا به یک نفس آن را

ز وصل خوبان در هر چهار فصل جهان

چنان به مدح تو هر دم نوایی آغازم

که غیرت آید بر من هزاردستان را

زگوهری که به مدح تو پرورد خردم