نوری است اما ز عریانی به نور آفتاب

کانچه با او می کند بازوی حیدر می کند

خسروا شخصسی ست نورانی جمال از اهل نور

کز جمال خویش بزمم را منور می کند

آیت نور علی نور اینک از بر می کند

هست چون تیغ تو عریان لاجرم چون تیغ تو

زاشک خونین رخ پر از یاقوت احمر می کند