پنداشت که آن حیله بلا را سپر آید

حالی ز میان رفت و به کین تو کمر بست

غافل که ورا سیل بلا تا کمر آید

از حیله به جیش تو رسانید گزندی

غافل که چو شد پی سپر وادی نیرنگ

در وادی نیرنگ اجل پی سپر آید

انگیخت ز خود همچو چنار آتش و غافل